የድል ፍሬ ፀሐይ

የሕይዎት ዋስትና ፤ የፍጥረቱ ሲሳይ

ሃሌታዊ ጀምበር ፤ ለዚህች ማሕሌታይ

የተስፋ ብርሃን ፤ የማለዳ ፀሐይ

የድል በረከቱ ፤ መከራን ገላጋይ

እፎይታን አስኮምኳኝ ፤ ሁሉንም አማላይ

ኧረ ምን ነው ቀረሽ ፤ እባክሽ ቶሎ ነይ፡፡

አዝርቱን ውርጭ መታው ፤ ቀረ እንደ ጫጨ

አውድማው ነጠፈ ፤ ዘር መክለፍት ተፈጨ

ሁሉም በቁር ጠፋ ፤ ውሽንፍሩ አፋጨ

ሕይዎት ያለው ፍጥረት ፤ በአጭሩ ተቀጨ

የማለዳ ፀሐይ ፤ ሕይዎት መታደያ

ምን ነው በአፍሪካ ፤ ምን ነው በኢትዮጵያ

ሌሊቱ ረዘመ ፤ ምንድነው ምክንያቱ

አትወጭም እንዴ! ፤ ገደለን ምኞቱ

የድል ፍሬ ፀሐይ ፤ የፍጥረት ሕይዎቱ

በነፍስ ድረሽልን ፤ ይንጋልን ሌሊቱ፡፡

ቁር የቀፈደደው ፤ ያስቀመጠው አስሮ

ልሳኑ የተያዘ ፤ የደረቀው ከሮ

በሙቀትሽ  ይንቃ ፤ ይፈታ ሞት ሽሮ

እንደባከነ አይሙት ፤ ቀን ከሌት ተባሮ

ፍጥረት ሕይዎት ያግኝ ፤ በረከት ከአዶናይ

የትግል ፍሬ ፀሐይ ፤ እባክሽ ቶሎ ነይ፡፡

ነፍስሽ ያለው ሁሉ ፤ አንቺ የሆንሽ ሕይዎቱ

ከክቡሩ የሰው ልጅ ፤ እስከ ሕዋሳቱ

ከእጽዋት አዝርእቱ ፤ እስከ አእዋፋቱ

ከእንስሳት ዓሣቱ ፤ እስከ አራዊቱ

አንችን ያግኝና ፤ ይስመር የምኞቱ

ቀየው ጥጋብ ይሁን ፤ እፎይታን ያሽቱ፡፡

ሌሊቱ እረዘመ ፤ ሰው ተስፋ ቆረጠ

አንቺን መበጠበቅ ፤ ቀረ እንዳንጋጠጠ

ይህ ድቅድቅ ጨለማ ፤ የአጋንንቱ አሽከላ

ስንት ከዋክብት ዋጠ ፤ ስንት ሻማ በላ

እንችን እንዳያነጉ ፤ ወዲያ እንዳይከላ፡፡

ተስፋ ነጥፎ ጠፋ ፤ ትውልዱ ታበጠ

መተሽ ነፍስ ዝሪበት ፤ ያንችን ቀን ቋመጠ

ስትዘገይበት ፤ ተስፋ እየቆረጠ

ጨለማን ለመሸሽ ፤ ሁሉም ፈረጠጠ

እግሩ ወዳመራው ፤ ሔደ ሸመጠጠ

ሀገር እየጣለ ፤ ራሱን እየሸጠ

የደም መለያውን ፤ ከድቶ እየለወጠ

ሀገር ወና ቀረች ፤ ውድማው አረጠ

ሁሉም ባዶ ሆነ ፤ ባዶነት ፈጠጠ

አድባር ውቃቤ (ዐቃቤ) አጣ ፤ ቀልብ ደነገጠ

የድል ፍሬ ፀሐይ ፤ የፍጥረት ሕይዎቱ

የማለዳ ፀሐይ ፤ አንቺ አማላይቱ

በነፍስ ድረሽልን ፤ ይንጋልን ሌሊቱ፡፡

ጅቡ ይብላኝ እንጅ ፤ ጥርሱን እያፋጨ

ዐይኔን ወደ ምሥራቅ ፤ ሌሊቱን አፍጥጨ

አንችን እጠብቃለሁ ፤ ጨክኘ ቆርጨ

በአጋንንት ጥቃት ፤ ነፍሴን አስደንግጨ

ወደ ቤት አልገባም ፤ በፍርሐት ፈርጥጨ

ጉልበቴን አጽንቸ ፤ ፍርሐቴን ውጨ

እጠብቅሻለሁ ፤ ሞትን ተጋፍጨ

ተስፋ ላልቆረጠ ፤ በእምነት ለጸና

ምኞቱ ይሠምራል ፤ ቃሉም ይላልና

የጽናቴን ዳር ጫፍ ፤ ከጎሕ ሳላገናኝ

በፍጹም አልገባም ፤ መኝታም አልመኝ

ከቅጽበት የኋላ ፤ ሲደርስ መጨረሻው

ሊነጋ ሲል ሲከብድ ፤ ያ ድቅድቅ ጨለማው

አዎ ሊነጋ ሲል ፤ ጨለማው ግን ሳይገፍ

እሳት የመሰለ ፤ የሰሌዳሽን ጫፍ

ሳላይ ሳላረጋግጥ ፤ የመውጣትሽን ዜና

በጭራሽ አልገባም ፤ ምን ጻዕር ቢጠና

ገብተህ የተኛኸው ፤ ተስፋ ቆርጠህ በኛ

ጨለማን ሳትፈራ ፤ የጋኔን መጋኛ

የአራዊቱን ፉጨት ፤ ያበጠውን ሻኛ

ውጣ ተቀበላት ፤ ጥራት እንድትወጣ

ትንቢቱ እንዲፈጸም ፤ ያ ቀን እንዲመጣ፡፡

ጨለማ የሚያስፈራው ፤ ሰይጤ የሚጥል ገሎ

ብቻ ሲያገኝ ነው ፤ ያለን ተነጣጥሎ

ቆርጠህ ብትወጣ ፤ በመስክ በጎዳና

ሆ ብለህ በአንድነት ፤ ሸንጦህ ፍነና

ጨለማም ጋኔንም ፤ ኃይላቸው ይወድቅና

ጀምበር ትወጣለች ፤ ይዛ የተስፋ ፋና፡፡

እናም ውጣ ውጣ ፤ ስማ አንተም አሰማ

የአውሬ ሲሳይ ሳትሆን ፤ ሳይውጥህ ጨለማ

ሀገርህ ነግቶላት ፤ ወግ ደርሷት እማማ

በቀናው መንገድ ላይ ፤ ተደላድላ ቆማ

ሳታያት እንዳትቀር ፤ ዳኛ ተሠይማ

ውጣ ውጣ ውጣ ፤ ይህ ነው ያደራ ዓላማ፡፡

ኅዳር 21 2007ዓ.ም.